Ég hef upplifað það undanfarna daga að hafa ekki internet hér heima í kotinu mínu. Þessi upplifun hefur verið svipuð og þegar rafmagnið fór af þegar ég var krakki - ég var alltaf að reka mig á það að ég þyrfti netið við það sem ég ætlaði að gera, rétt eins og þegar rafmagnið fer ætlar maður að nota tímann og stinga í þvottavél eða annað sem auðvitað krefst þess að rafmagnið sé á.

Fyrsta kvöldið ákvað ég að baka, fyrst ég gat ekki notað netið - en án netsins gat ég auðvitað ekki leitað að uppskrift að því sem ég vildi gera.

Þegar ég hafði fundið uppskrift upp á gamla mátann, í matreiðslubók, ákvað ég að hlusta á útvarpið á meðan ég bakaði - en án netsins gat ég ekki fundið þættina sem ég hlusta jafnan á og varð að láta mér duga það sem var verið að senda út þá stundina.

Eftir baksturinn lét ég mér detta í hug að horfa á sjónvarpið, sem gerist afar sjaldan á þessu heimili. Þar sem blaðburðarbarnið skilur húsið mitt útundan annan hvern dag eða svo gat ég ekki athugað hvað væri á dagskránni - án netsins gat ég ekki athugað hvað væri í boði á skjánum og hætti því við það.

Ég endaði á því að lesa spænska skáldsögu sem ég þarf að lesa bráðlega fyrir skólann - og án netsins þurfti ég að fletta upp í orðabók, sem ég geri venjulega bara á netinu.

Sem betur fer er þetta komið í lag og ég hlakka til að vinna heima á morgun, við eigið eldhúsborð og með mína dásamlegu, nettengdu tölvu. Og kaffi.