Þriðji í myndagátu: hvar er nú þetta?

Jæja, þá er upp runninn annar í myndagátu. Hvar er að finna skjái þessa?

Myndagátan. Hvar er þessar fljúgandi gæsir að finna? Glöggir lesendur fá að launum klisjuð pótkort af pýramídunum um jólaleytið (ef ég finn póstkort af pýramídunum með jólasveinahúfu þá mun ég hoppa hæð mína af kæti og dreifa eintökum um allan heim).

For all the ex-hostelworkers...


The happy co-workers

Jæja, þá er helgi dauðans yfirstaðin. Á föstudag fór ég í staffapartý eftir vinnu, fórum m.a. út að borða á Einar Ben þar sem ég fékk bestu máltíð undanfarinna mánaða. Á laugardag vann ég dagvakt, undirbjó svo fyrirlestur sem ég var með um kvöldið sem tókst með afbrigðum vel (þvílíkt lítillæti, þvílík auðmýkt!) og þyrlaðist svo á Celtic Cross þar sem Eiðareunion var í fullum gangi. Þetta var bara þrusugaman og mjög hollt fyrir egóið. Nú finnst mér ég vera bráðung og fjörug þar sem ég er barnlaus og einhleyp og get gert það sem mér sýnist, þarf bara að pakka í bakpokann og þá er ég tilbúin í hvað sem er. Já, frelsið er yndislegt...

Það var athyglivert að fara oftsinnis í gegnum sama samtalið, nú á ég það á harða disknum og get bara valið copy/paste næst:
-Já, og hvað er svo að frétta af þér?
-Bara, allt það fína.
-Já... áttu mann? Börn?
-Nei. Reyndar ekki. (Ekki rétta krávdið til að bæta við "ég er hamingjusamlega einhleyp")
-Og hvað ertu svo að bralla? Býrðu í Reykjavík?
-Jaá... stærri hluta ársins. Ég er oft erlendis.
-Er það já? Að vinna þá, eða...?
-Nei, bara ferðast. Bara með bakpokann sko.
-Já... (hugrænt klór-í-haus), en spennandi. Eh... meiri bjór?

Ég er afspyrnulöt að hafa samband við fólk utan jólakortaskrifa svo það var afar gott að hitta fullt af gömlum kunningjum á einu bretti, svona til klappa á axlir, kyssa á kinnar og ýta á refresh.

Annars er fátt að frétta, ég var að fá staðfestingu frá skólanum í Salamanca og þar er allt klappað og klárt. 36 dagar þar til ég fer til Tyrklands. And counting...

Um þessar mundir er ég á námskeiði um Madrid, hjá hinum víðlesna og orðheppna Kristni R. Ólafssyni. Salamanca er í 2 tíma akstursfjarlægð frá Madrid, svo ég get auðveldlega skellt mér þangað í nokkra daga eða svo, til að njóta höfuðborgarinnar. Nú veit ég líka slatta um sögu Spánar - og nokkrar krassandi sögur af einræktuðu kóngafólki sem gat börn hvert við annað þangað til ættartréin voru orðin eins og kræklótt bergflétta og afkvæmin ekki hæf til að stjórna hnífapörum, hvað þá spænska heimsveldinu. Gaman að þessu.

Mensa Veisluþjónusta. Finnst engum þetta fyndið nema mér?

Það mætti segja mér að nafngift fyrirtækisins hafi ekki orðið til á einni af mensa-mínútum eigendanna. Ætli þarna sé hægt að fá ækjú-stig í heimsendingu? Og stóran skammt af brauðstöngum og kók læt, takk.

Annars er Mensa latína og mun þýða borð, og er það líkleg skýring á nafngiftinni, þaðan kemur einmitt spænska orðið mesa. Ég get samt ekki annað en brosað þegar ég geng framhjá skiltinu og sé fyrir mér gamla karla með kúluhatta og einglyrni að spæna í sig snittur af pappadiskum, leysandi færa-til-eldspýtur þrautir.