Blogg splogg, er ekki alltílæ að skrifa hérna á hálfs árs fresti? Gott markmið væri kannski að stefna á ársfjórðungsskýrslur, það ætti ekki að vera of krefjandi.

Ég fór í Húsó ríjúnjon nýlega, og þar var pundað svo mikið á mig fyrir að hafa ekki haldið þessarri síðu aktívri, að ég ákvað að nú væri að duga eða drepast; blogga eða loka þessarri síðu. Og mig langar pínulítið að halda henni opinni fram á vorið, þar sem ég er með plön á teikniborðinu um lítið ferðalag og langar kannski að deila ferðasögunni með heiminum þegar þar að kemur.

Og hvað er svo að frétta af mér? Jú, í haust hætti ég í einni vinnu af tveimur og minnkaði við mig í vinnunni sem ég hélt eftir, og fór í spænskunám við Háskóla Íslands. Það er nú það gáfulegasta sem ég hef gert lengi og ég er alveg syngjandi kát með þessar breytingar. Námið er mjög skemmtilegt og barasta í alla staði frábært, og það besta er að nú sé ég að ég er bara ekkert heimsk þó að ég hafi hætt í sálfræðináminu fyrir 5 árum síðan eða svo, því nú gengur mér alveg glimrandi vel. Sálfræðin var bara ekki rétt val og ekki á réttum tíma. Sennilega vantaði mig bæði áhuga og tíma til að sinna því almennilega, en nú er bæði nóg af áhuga og næstum nóg af tíma. Ég vinn bara einn dag í viku og er glöð að halda því; ég þarf vissulega á því að halda fyrir fátæklegan fjárhaginn en þar fyrir utan mundi ég sakna vinnunnar og fólksins þar og starfsandans hefði ég hætt alveg.

Það var svolítið erfitt að velja hvort ég myndi taka fyrir íslensku eða spænsku, svo að fyrstu vikuna fór ég í alla byrjendakúrsana í báðum fögum og valdi svo. Mig langaði reyndar aðeins meira í spænsku, svona innst inni, en var hrædd um að ég hefði ekki nægilega góðan grunn í henni þar sem ég lærði hana aldrei í menntaskóla, og lærði reyndar ekki málfræði fyrr en ég var búin að tala spænsku í dálítinn tíma og þurfti þá að fara að laga villur sem ég hafði tileinkað mér. Ég valdi spænskuna, en langar líka í íslensku og það getur vel verið að ég taki hana til 30 eða 60 eininga, mér liggur ekkert á að ákveða það.

Og hvað ætla ég svo sem að gera við spænsku í framtíðinni (mjög algeng spurning sem ég fæ oft þessa dagana)? Ég hef ekki hugmynd. Og það er bara allt í lagi, ég hef trú á því að ef þú hefur áhuga á því sem þú er að fást við, verði þér alltaf eitthvað úr því. Markmiðið í haust var að velja bara það sem mér þætti áhugaverðast og hafa gaman að því. Þannig er nú það.

Sem sagt: það er bara allt gott að frétta, þó það gerist kannski ekki mikið í lífinu hjá mér um þessar mundir, ég bý enn í notalega hreiðrinu mínu í Vesturbænum og þar er alltaf til te og kaffi fyrir gesti sem líta við.

Og eitt í viðbót: eftir þróttmikla andspyrnu gafst ég upp á haustdögum og játaði mig sigraða af Facebook. Ég hef antípat á öllu á netinu sem þarf að skrá sig fyrir, séu það póstlistar eða annað húmbúkk, en ég lét undan fyrir nokkru síðan - og finnst það bara ekkert leiðinlegt. Það er sem sagt hægt að finna mig þar líka, þó ég sé ekki líkleg til að áframsenda vampírubit eða spangólandi varúlfa. Jamm.

Næsta uppfærsla verður þá sennilega ársuppgjör, nema ég stefni að því að verða duglegri að birta færslur en minn kæri vinur Kristján Ketill. Það er nú létt verk og löðurmannlegt, en það verður að viðurkennast að ég hef nú líka talsvert meiri frítíma en hann, enda er ég bæði einhleyp og pólitíkurfrí.


Ásta virðuleg í vinnunni