Þegar ég skelli mér í regnbuxur utanyfir náttbuxurnar til að fara út í búð, um kvöldmatarleytið, til að kaupa mér eitthvað fljótlegt í svanginn getur það þýtt tvennt:
a) ég er algjör letihaugur og er þessvegna ekki búin að skipta um föt þegar svona langt er liðið á daginn
b) það styttist í próf, og ég tek ekki tíma frá lærdómnum í smáatriði eins og að skipta um föt

Sem betur fer á það seinna við, og ég er búin að bókmenntagreinast um Suður Ameríku þvera og endilanga. Eftir kvöldmat held ég í bókmenntagreiningaleiðangur til Spánar, til staðar í La Mancha “…de cuyo nombre no quiero acordarme…”.

Spennandi líf. Þrususpennandi.